به گزارش مشرق، زنان روستای افیل و عشایری آتمیانلوی این شهرستان جزء سخت کوش ترین زنان و مادران ایران زمین هستند که اغلب کارهای خانواده در نبود مردان بر عهده این زنان است. نقش کلیدی زنان روستایی و عشایری مناطق یاد شده در کنار تربیت فرزندان، آماده سازی کانون گرم خانواده، رسیدگی به امورات روزانه خانواده، پخت نان و غذا، در نبود یا اشتغال به کار مردان، این زنان هستند که خرید مواد مورد نیاز روزانه را از دست فروشهای دوره گرد، رسیدگی به دام و طیور و... انجام می دهند. ولی چیزی که بیشتر در جامعه عشایری و روستایی به چشم می خورد حفظ و نگهداری پوشش های سنتی و لباس های رنگارنگ به همراه آماده سازی و پخت نان و فرآورده های دامی است. هنوز در بین زنان عشایری و روستایی شهرستان اهر از جمله ایل آتمیانلوی و کوچه پس کوچه های قدیمی روستای افیل نوع پوشش و هویت فرهنگی این جامعه که عبارتند از: چارقد روی یایلیقگ "آلین یایلیقی"، نیم تنه ساده زمستان "یل"، تنبان "تومان" یا دامن شلیته‌ای، روسری "یایلیق"، جلیقه بی‌آستین"جلقا"، جوراب و کفش"باشماق" و .... حفظ شده و پوشش رسمی این مناطق به شمار می روند.
